De veranderingen in de zorg

In Nederland is de machtsverhouding van het zorgsysteem opgedeeld in een ijzeren driehoek: Zorgverlener – zorgverzekeraar – patiënt. Deze driehoek van machtsverhouding is geen gelijkzijdige driehoek, waarbij iedere groep evenveel macht en zeggenschap heeft. Bepaald door marktwerking en bureaucratische planning ligt het machtszwaartepunt van de zorgdriehoek bij de zorgverzekeraars. Het doel van meer macht bij de zorgverzekeraars was om meer inzicht en toezicht te krijgen op de kwaliteit van de zorg en de zorgkosten te verminderen. Efficiëntere zorgverlening zou direct leiden tot minder zorgkosten, maar is dit in de afgelopen 15 jaar gelukt? En heeft geleid tot betere kwaliteit van de zorg?


In de afgelopen 15 jaar is er heel wat bezuinigd in de zorg. In 2006 werd de ‘no claim’ afgeschaft en in 2008 ontstond het ‘eigen risico’, waardoor je de eerst gemaakte zorgkosten van het jaar niet meer worden gedekt, maar je juist hiervoor moet betalen. Sinds 2011 is het eigen risico gestegen van €170 per jaar tot €375 per jaar in 2020. Dit financiële plaatje is niet het enige stukje marktwerking in de zorg: de zorgverzekeraars concurreren met elkaar door specifieke zorg wel of niet te vergoeden; zorgverleners en ziekenhuizen richten zich op het behalen van zo hoog mogelijk cijfers om veel patiënten (lees: klanten) binnen te halen; waarden als kostenbesparing, doelmatigheid en efficiency staan hoog in het vaandel in de huidige zorgcultuur.

Je zou niemand horen jammeren als de zorgkosten zouden dalen en de kwaliteit van zorg zou verbeteren dankzij het nieuwe zorgstelsel. Alleen is niets minder waar! Daarom moeten we weer terug naar een gelijke verdeling in de zorgdriehoek. De macht moet weer verdeeld worden tussen zorgverzekeraar – zorgverlener – patiënt. Op weg naar zorgstelsel 3.0. Die macht begint bij ons zelf. Tijd om voor elkaar te zorgen, in plaats van elkaar als mogelijke geldbron te zien.

Geef een reactie